Home

Gepubliceerd in Vrij Nederland, 25 oktober 2014

Het kabinet heeft besloten: wind op zee moeten ons klimaatplan gaan redden. Sinds deze aankondiging draait de Hollandse meningenmachine weer op volle toeren. Toch is het een ander, vergelijkbaar noordwesteuropees land wel gelukt drastisch te verduurzamen met wind. HOE SPEELDE DENEMARKEN DAT KLAAR?

Door Caroline Boessenkool

Zal Nederland ooit echt voor de wind gaan? Die vraag rees de afgelopen weken, nadat minister Kamp van Economische Zaken zijn plan bekend had gemaakt om drie grote windparken op de Noordzee te gaan laten bouwen. Het plan moet de redding betekenen voor het Nationaal Energieakkoord uit 2013. In dat plan heeft minister Kamp met ruim veertig Nederlandse bedrijven en organisaties afgesproken dat in 2020 14 procent van onze energie duurzaam zal worden opwekt. Op dit moment is dat nog slechts 4,5 procent. Daarmee loopt Nederland ver achter op de rest van Europa.

Om de doelstellingen uit het Energieakkoord te kunnen halen is op zijn minst een collectieve eindsprint nodig. Maar van collectiviteitszin was weinig sprake na de bekendmaking van Kamps plan. Het CPB kraakte het voornemen omdat het de maatschappij vijf miljard euro zou gaan kosten, en nauwelijks mileuwinst zou opleveren. De Tweede Kamer riep direct op tot een debat over nut en noodzaak van windenergie. En op de opiniepagina’s van de kranten werden aloude stokpaardjes als ‘inefficiënt’, ‘vogelonvriendelijk’ en ‘horizonvervuiling’ weer van stal gehaald.

Lees verder in Hoe de Deen leerde de windmolen te omarmen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s